Komt allen!

Lieve doula’s, vroedvrouwen, kraamverzorgsters, en een ieder die zich betrokken voelt

bij het behouden en bevorderen van de natuurlijke geboorte,

We zijn allemaal geraakt door de tendentieuze berichtgeving rondom het “Utrecht-rapport” en door allerlei artikelen die sinds een jaar (en langer) in de kranten en andere media worden gepubliceerd. Er is een reële kans dat door alle angst die rondom geboorte steeds meer aanwezig is, ook in Nederland de thuisgeboorte, ons unieke systeem en het vertrouwen in het proces van moeder worden verdwijnt naar de marge. Slechts weggelegd voor de vrouw die al helemaal in haar kracht staat en daarvoor uitkomt.

Er zijn gelukkig nog veel zwangerschap- en geboortebegeleiders en jonge ouders die dit zien aankomen en er iets aan doen binnen hun eigen werkkring. Dit is fantastisch en bewonderenswaardig. Maar wat als we onze krachten zouden bundelen ? Zou het dan niet mogelijk zijn het vertrouwen in de natuurlijke geboorte te herstellen en zelfs nog krachtiger neer te zetten?

Om dit te onderzoeken en hoe we dit kunnen doen, organiseren we een eerste brainstormdag op zondag 23 januari, onder de titel: Embracing Birth _~ voor het behouden en bevorderen van de natuurlijke geboorte.

We willen de dag besteden aan:

-                  identificeren knelpunten en behoeftes

-                  uitwisselen van ideeën en creëren van oplossingen

-                  besluiten hoe we dit samen gaan aanpakken

-                  planning

We hebben twee bevlogen vroede vrouwen die komen spreken om ons te inspireren:

Rebekka Visser, radicale verloskundige van het eerste uur, en Barbara Harper, pionierster in waterbevallingen, vertelt over bevallen wereldwijd en laat ons zien hoe de wereld naar Nederland kijkt wat betreft de thuisbevalling.

Iedereen die zich hiervoor wilt inzetten, in welke vorm dan ook, is welkom om mee te denken. Vooralsnog hebben we voornamelijk doula’s, verloskundigen en kraamverzorgsters uitgenodigd. Maar weet je een kinderarts, gynaecoloog, betrokken moeder(vader), van wie je denkt dat die hier iets aan zou willen bijdragen, voel je vrij deze op persoonlijke titel uit te nodigen.

Ook als je deze dag niet kunt komen, maar wel op de hoogte gehouden wilt worden en/of op een andere manier, op een later tijdstip een bijdrage wilt leveren, laat het ons weten.

Er is een maximum aantal van 35 mensen. We horen graag voor 10 januari of je wel of niet mee zou willen doen zodat we een inschatting kunnen maken van het aantal deelnemers.

We hopen jullie te mogen ontmoeten in de Oerbron,

Liefdevolle groet,

Erica, Joyce, Jolien en Arjan

Embracing Birth

voor het behoeden en bevorderen van de natuurlijke geboorte

23 januari 2010 _~ locatie: De Oerbron, Korte Heul 4, Bussum

Programma :

10.00 -10.15          inloop met thee en koffie

10.15- 10.35   welkom, openen van de dag, introductie

10.35-10.55     keynote speech Rebekka Visser; bevallen in Nederland,

een radicale vroedvrouw spreekt

10.55-11.10    in subgroepen knelpunten en behoeften formuleren

11.10-11.25           thee, koffie

11.25-11.45    presentatie knelpunten en behoeften

11.45-12.05    inspirational speech Barbara Harper;

bevallen wereldwijd, ‘de wereld kijkt naar Nederland’

12.05-12.15    introductie brainstorm, werkwijze

12.15-13.15           lunch (soep wordt geserveerd, zelf brood meenemen)

13.15-14.15    brainstorm

14.15-15.15    presentaties uitkomsten brainstorm

15.15-15.30           thee, koffie

15.30-16.30    besluiten nemen, kerndoelen formuleren

16.30-17.00    rondvraag, puntjes op de i

Bijdrage aan deze dag : €1 5 p.p.

Opgave voor deze dag via info@oerbron.nl / 035-5316733

of  via het inschrijf formulier van www.oerbronworkshops.webklik.nl

Overige en persoonlijke correspondentie via erica.oerbron@gmail.com /035-8888144

Agenda Barbara Harper Januari 2011 zie  www.oerbronworkshops.webklik.nl

 

www.oerbron.nl

Wie zal zeggen dat wat wij hopen bestaat?

Het is ermee als met de wegen op aarde.

Eerst zijn er geen wegen, maar ze ontstaan

Als vele mensen in dezelfde richting gaan.

tekst Lia Visser 

Laten diegene die zich daartoe aangetrokken voelen, het hart volgen en de zwangere en haar kind beschermen.

Een mooie kersttijd en veel goeds in 2011!

Liefs

Jolien

meedoen aan onderzoek?

Hallo,

Voor mijn studie journalistiek doe ik onderzoek naar de berichtgeving in de dagbladen begin november en de keuze van vrouwen voor de plaats van bevallen. Ik heb twee online enquêtes, kennen jullie vrouwen die dit jaar voor 31 oktober zijn bevallen of die op dit moment zwanger zijn? Willen jullie hen dan vragen een van de enquêtes in te vullen? 

Zwangere vrouwen: 

www.enquetemaken.be/toonenquete.php?id=58927

'Verse' moeders: 

www.enquetemaken.be/toonenquete.php?id=58911

Hartelijk dank! Marjolein Mensink

Vrouwen de baas

Door Tine Oudshoorn, vroedvrouw PGDip ED 

Het gevoel van controle en meebepalen is voor zwangere en bevallende vrouwen erg belangrijk om succesvol door zwangerschap en bevalling te komen.

De meest productieve vorm van meebepalen is  voor vrouwen, die van actieve betrokkenheid en socialiseren: participatie, meedoen, meeregelen, er over praten, je gesteund weten, je eigen plan kunnen trekken, verantwoording dragen.

De minst productieve is vermijden.

Verloskundigen en artsen houden hiermee (nog) onvoldoende rekening. Er is weinig tijd en ruimte voor ‘open’ gesprekken en socialiseren. Verhoudingen zijn ongelijkwaardig en er is nauwelijks sprake van relatieopbouw.

Gelijkwaardigheid bevordert vertrouwen in eigen kunnen, motiveert  vrouwen en verhoogt het vertrouwen in de uitkomst (van de bevalling).

Autonomie, maximale invloed uitoefenen en zelf bepalen, is een  gezonde manier om met ‘life events’ als gaan bevallen om te gaan. Een instrument dat wij dus te weinig inzetten.

Invloed van vrouwen komt in de Nederlandse eerstelijns verloskundige zorg (voor zover onderzocht) tot halverwege niveau vier op de schaal van zes van Heller:

1.       minimale informatie,

2.       alleen informatie,

3.       gelegenheid tot inbreng,

4.       advies,

5.       gezamenlijke  besluitvorming

6.       autonomie.

Tot niveau vier is de invloed: geen tot weinig, daarna neemt de invloed toe tot totaal. Op het hoogste niveau regelt de vrouw zelf en faciliteert de professional à Dit is autonomie.

De meest optimale verdeling van invloed is die waar vrouwen zelf de baas zijn. 

Tip!

In verband met algehele moeheid ben ik er deze week nog niet aan toe gekomen een nieuwe tekst te bloggen, daarom een tip:


http://vroedvrouwenradicaal-rebekka.blogspot.com/


Heel inspirerende teksten en heel veel waarheden, en dat op 1 blog! Petje af Rebekka! 


Liefs
Jolien

De vroedvrouw, trouw aan de geheimenis van het leven

Door Laura van Deth

Dood mag niet meer bestaan in onze huidige samenleving. Terwijl dood niets anders is dan voortleven na het lichaam verlaten te hebben. Dat lichaam, dat vehikel dat wij mee hebben gekregen van een samengaan van onze vader en onze moeder. Waar wij als ziel in zijn getrokken en nu met het lichaam onze weg kunnen vervolgen op weg naar ons ware zelf. Hoe lang of hoe kort wij ook in dat lichaam hebben gewoond.

De draagtijd en geboorte van een baby zijn nog een onderdeel van ons bestaan waarbij van nature de aandacht naar binnen wordt getrokken en de zaken buiten ons minder belangrijk worden. Het nieuwe leven in ons brengt ons een reis die we nog niet kennen. Daarin worden we getest op onze moed, kracht, liefde en het vertrouwen dat we hebben in ons lichaam en in het leven zelf. De nieuwe religie is die van de medische wetenschap die cijfers publiceert waarvan we opgewonden raken en angstig. En onze angst en boosheid drijft ons recht in de armen van alle apparatuur en machines die ons zullen redden van de dood! Want de apparaten zijn veilig en de uitslagen weten het. Zoetjesaan zijn we afhankelijk geraakt van die apparaten en hangen we met draden en buisjes aan machines die ons precies vertellen hoe het met ons lichaam gesteld is en hoe het met onze baby gaat. We weten zelf niet meer hoe het van binnen voelt en wat wij nodig hebben. Maar diep van binnen weten we het nog wel, alleen is de medische wetenschap er niet op gericht dat je als zwangere zelf iets voelt of weet. We vervreemden steeds meer van onszelf, van elkaar, van het echte leven en.... van de dood.

Dood bestaat niet, wijze mensen weten dat. Leven is een wonderlijk fenomeen dat vele, vele gezichten heeft. We staren ons blind op cijfers die gelabeld zijn met “dood”. We vergeten hoe relatief die cijfers zijn en al zouden ze waarheid in zich hebben, dan zou het wellicht ook zo kunnen zijn dat wij als Nederlanders misschien nog respect hebben voor “dood”. Dat wij nog met verdriet rondom dood weten om te gaan.

Laten wij, vrouwen en vroedvrouwen gaan staan voor wat we waard zijn, op onze eigen manier te kunnen baren en elkaar daarin te steunen.  Op die manier echt te leven, echt te voelen, trouw te zijn aan onszelf en die processen echt door te maken. Daarbij gebruik makend van onze eigen instrumenten als ons vertrouwen in ons lichaam, onze intuïtie en de verantwoordelijkheid die we nemen voor onze gezondheid.

Dan de euforie en blijdschap te ervaren als we de klus hebben geklaard, het nieuwe leven in onze armen ligt. De baby ongestoord heeft kunnen landen op aarde en de tijd krijgt om aan te komen. Vroedvrouwen weten de weg en weten hoe waardevol de ongestoorde baring is. Vroedvrouwen zijn de poortwachters van de fysiologie en elke vrouw die bereid is op eigen kracht haar kind te baren, kan rekenen op haar steun en vertrouwen.

De vroedvrouw die de geheimen van het leven door en door kent, en die ze nooit verloren zal laten gaan.  Daar staan wij voor

 Laura van Deth, vroedvrouw

Attitude to birth

By Jacky Bloemraad-de Boer

This never-ending discussion in our birth world about home birth versus

hospital birth sometimes misses the point entirely. In shifting the

emphasis from where to birth, to informing and preparing women and

their partners about how the mechanisms of labour work, often

enables then to make a more informed choice as to where would be

the best place for them to labour.

To start with it is essential for couples to understand that giving birth

should happen in a similar situation to that of making love – the

common factor here being privacy. In the same way a couple will seek

out a warm, private place to make love, a labouring woman will most

effectively maintain the flow of hormones needed to encourage

contractions in her body if she is in a place where she feels safe and

secluded. Unfortunately couples are not sufficiently informed to

understand that this ‘safe-haven’ does not necessarily mean a hospital,

where staff are often unable to give the time and attention a labouring

couple needs. This lack of time often leads to managed labours and

interventions to ensure a quick turn over of patients. Resulting in

unhappy women who are denied the most empowering and lifechanging

event of their lives.

It is essential to raise awareness and encourage the feeling of

confidence in parents about the capabilities of women’s bodies and

their own inbuilt knowledge about labour and birth. By simply informing

them about how labour actually works they will automatically choose

what is right for them.

Understanding the hormones of childbirth is a simple and helpful tool

for parents. Especially when they hear about the ‘love hormone’,

oxytocin and how they can best encourage its production.

It is important to explain that the cervix, the mouth of the uterus, which

needs to open up during labour in order for the baby to be born, is a

sphincter, like the rectum; its action is to soften and open up so as to

allow its contents to pass out of the body. Interestingly, sphincters are

involuntary muscles, which inherently function poorly within an

environment of fear or force. She should understand that in the same

way that it would be difficult for her to spontaneously have a bowel

movement in an unsafe situation while being observed and judged she

will find it difficult to give birth surrounded by these same unfavourable

elements.

Another import reminder for parents-to-be is that a labouring woman is

vulnerable and highly impressionable during labour, so the attitudes

and expectations (both positive and negative) of the people present

in the birthing room can have a significant influence on labour. In fact

the less people the labouring woman encounters the better. In

hospitals couples will often be subjected to any number of staff

especially if they happen to be there for a while, they will most likely

experience a shift change with a whole set of new, foreign faces.

Lastly the issue of the relentless fear of pain.

Explaining that labour pain is different from any other pain; it is

purposeful pain because it warns the woman and her surroundings that

a baby is going to be born. The pain is an intermittent pain lasting up to

only one to one and a half minutes and helps ‘switch off’ the thinking

(large) brain and stimulates the animal (small) brain needed for labour.

If she understands that the pain ensures that her body makes

endorphins and encourages her to take on various positions to find

more comfort for herself and thereby aiding the baby’s passage

though the pelvis she may well observe it differently.

To conclude, if couples understand that by setting up a birth space

that embraces privacy, surrounding ones self with likeminded people,

feeling confident and having a united, positive attitude to pain, labour

is more likely to progress efficiently. Additionally couples experiencing

sustained support with respect from all the birth professionals present

will improve their chances of a positive and empowering birth

experience.